تبليغاتX
س پ ی د ا ر

س پ ی د ا ر

هــيــس ! ب تــلــنــگــري مــي بــــارم هــيــس س س س . . .

 

بی حوصلم خیلی ! بابت کم رنگی ٬ بخشایش . . .

+  یکشنبه یکم آذر 1388   توسط ژامــــک . پ 

عــجـــز ! . . .

 

لمیده
پاها ب روی هم
ته مانده
هن هن . . .
لودگی اش را !
وخیره
لنگ لنگان . . .

* * *
زنجیره های دلش فریاد می کنند :
هی تو ! . . . تو . . . هی تو !
لوده
خفقان می گیرد
ومن :
" که ٬ هی تو
جیب هایم را باد برده است !
نمی توانم ب آغازت
دستهایم را پر کنم
شرمنده
رهگذر یک پایی بیش نیستم !
نیستم . . .


من ب تمومی اتفاقاتی که تو لحظه برام افتاده
   و حس هایی که در اون شکل گرفته  احترام میذارم !
   وبا همه ی احساس متضادی که شاید امروز دارم بهشون بازم می خوامشون !
  

+  چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388   توسط ژامــــک . پ 

هـــان ؟!!!

 

والله کشته مرده ها ی ما همچین مث مورو ملخ ازمون آویزونن
بدشانسی اینه همشونم تریپ شعرو شاعری دارن و هی دوبیتی و غزل
در مدحمون سُرایش می کنن !
این یکی همچین ماخوذ ب حیا بود که یواشکی این دوبیتی رو لای جزوه درسی گذاشته بود
و با کلی گل و بلبل تقدیم کرده بود !
احیانا دوستانی که حالیشون میشه برا منم ترجمه کنن تا بدونم چی چی جوابش بدم

اولیم قربان سنه شرم و حیانَ
خجالت چکمه ٬ رنگَن دیشه قان َ

من که ایشیلره قفل ایدم آخر
نجر گلدن ٬ نجر گلدن ب جان َ

+  یکشنبه بیست و چهارم آبان 1388   توسط ژامــــک . پ